لحظاتی که در روز فراموش میکنم فرشته ایی در درون من است  ناگهان یک لرزش کوچک در درون من بیادم میاورد که تو آنجایی و من غرق لذت میشوم.

۲۸ بهمن ماه شب حدودا ساعت ۹ شب بود که اولین بار احساسی از حرکت موجود درونم داشتم.

درکش کمی سخت است . احساسی است غریب و من هنوز با آن اخت نشده ام . هنوز درک درستی از موجودی که با یک رشته به من وصل است و حیات فیزیکیش را از وجود من تامین میکند ندارم.

نمیدانم تو به من چه احساسی دارد. من و تو با هم یکی هستیم ولی دو نفریم . 

وقتی به تو فکر میکنم فقط دلم میخواهد اشک بریزم ولی اینها همه اشک شوق است عزیزم اشک شوق .